Çocukluk Dönemi Korkuları

Korku, insanların hayatında her daim olacak bir duygudur. Korkudan tamamen arındırılmış bir çevre çocuk için tehlike olabilir. Yetişkinler çocukların güvenliği için onlara bazı durum ve nesnelerden korkmalarını öğretebilirler. (Trafik, yanan ocaklar, prizler vb.) Dolayısıyla korku tamamen istenmedik bir durum değildir. Ancak aşırı korku çocukların gelişimsel hedeflerini yerine getirmesini engelleyebilir.

Örneğin; 3 yaşındaki çocuğun anne ve babasından ayrı kalma korkusunu normal olarak değerlendirirken, 15 yaşındaki bir çocuğun anne ve babadan ayrı kalma korkusu yaşaması ise normal değildir. 

Bu nedenle anne-babaların çocuklarının nelerden korktuklarına dikkat etmesi çok önemlidir. Aşağıda yaş gruplarına bağlı olarak karşılaşma sıklığı yüksek korku türlerini görüyoruz;

1 yaş: Yüksek ses, ani ses, yabancı

2 yaş: Karanlık

2-3 yaş: Doktor, kostüm giyen insanlar

3-6 yaş: Hayalet, cadı ve bazı hayvanlar

7-12 yaş: Yaralanmak, fiziksel hasar, doğal afet ve sınavlar

Ebeveynler korku karşısında nasıl tepki vereceklerinden emin olamayabilirler. Kimi korkuları yok sayarak, kimi mizahı kullanarak (korku ile alay ederek), kimi çok uzun ve mantıklı açıklamalar yaparak çocuğun korkularını yenmesine yardımcı olmaya çalışır. Çocuklarda görülen korkuların nedenleri çok başka olabilir. Mantıklı görünmese bile yaşadığı korku çocuk için gerçektir.

-Korku anında ebeveynlerin ilk önce çocuğa anlaşıldığını hissettirmesi oldukça önemlidir. Çocukların korktuklarını ifade ettikleri şeyin nasıl bir şey olduğunu anlatmalarına fırsat vermek, göz kontağı kurarak onları dinlemek ve güvende hissettirmek gerekir.

-Çocuğun korkusunu anlamasına ve bu duyguyla yüzleşmesine yardımcı olmak önemlidir. Bağırmak, alay etmek veya korkusunu yok saymak korku sürecinin uzamasına sebep olacaktır.

Paylaştığı şeylerin önemsediğini hissetmek çocuğa iyi gelecektir. " Hiç böyle şeylerden korkulur mu, sen bebek misin" gibi yargılayıcı ifadelerden kaçınılmalıdır.

-Özellikle okul öncesi dönemde çocuklar için korkularıyla ilgili konuşmak kolay değildir. Korkunun somut hale gelmesi için çocuğun korktuğu şeyin resmini yapıp, yırtıp, çöpe atması ya da onu karikatüze ederek komikleştirmesi çocukların bir kısmında korkuyu aşmada destek olma adına denenebilir.

-Çocukların anne babalarının kendi korkularıyla sakin bir şekilde baş ettiğini görmesi onların kendi korkularıyla mücadele etmesine yardımcı olacaktır. Ebeveynlerin kendi korkularını çocukların yanında yansıttıklarında çocukların bunu gözlemleyecekleri ve benzeri bir durumla karşılaştığında korkarak tepki gösterebilecekleri de unutulmamalıdır.

-Çocukların ekranla temasında mutlaka ebeveynler tarafından içerik kontrolü yapılmalıdır. Bazı filmler, oyunlar, videolar ya da tv programları çocukların korkmasına neden olabilir.

-Ebeveyn tutumlarında çocuklara sınır konulmaya çalışırken korku yaratıcı yöntemlerden kaçınılmalıdır.

-Herkesin korkuları olabileceğini bilmeleri, küçükken anne babalarında korktuğu bazı şeyler olduğunun paylaşılması ve bunlarla nasıl başa çıkıldığından eğlenceli şekilde bahsedilmesi çocuklara iyi hissettirecektir.

Korku, belirli ölçülerde yaşandığında, çocuklar için doğal ve sağlıklı bir süreç olsa da, sürekli ve yoğun bir şekilde yaşandığında gelişime zarar verebililir. Bu sebeple, korkuların nedenlerini en kısa zamanda anlamak ve gerekli önlemleri almak çok kıymetlidir. Bu süreçte olumlu ilerleme sağlanamıyorsa, çocuğunuzun yaşadığı korku yoğunluğu onun ve ebeveynin yaşamını engellemeye başlıyorsa, mutlaka uzman yardımı alınmalıdır.

Size Nasıl
Yardımcı Olabiliriz?

Alanında uzman ekibimizle Habitat Psikoloji çatısı altında tanışın. Bizimle iletişime geçin.

Şimdi Arayın

WhatsApp'dan Yazın